Rustig aan man, het is zaterdag!

sc Loppersum O17-1 – vv Winsum O17-1 1 – 5 (1 – 1)

De zon schijnt zaterdagochtend, het belooft een mooie dag te worden. Verrassend eigenlijk, want de dag ervoor was ons een dag vol regen beloofd. Om negen uur vertrokken wij naar sportpark Schouwerzijlsterweg, daar stond het gehele team. Zelfs de geblesseerden gingen mee. Teamspirit voorop. Met 11,5 man zouden we de strijd aangaan tegen Loppersum. Een bekerwedstrijd, want aan de competitie gaan altijd drie bekerwedstrijden vooraf. De winnaar mag zich meten met andere winnaars, en blijven meten tot er maar één winnaar overblijft. Maar goed, zover is het nog niet. Het team is voor dit jaar voorzien van inloopshirts gesponsord door een schilder uit Uithuizen. De vraag was of zijn naam, zo klein als mogelijk, op de linkerarm kon. Dit lukte op de valreep, en klein, je moet weten dat het er staat, ook. De jongens zijn trots en blij, Het ziet er mooi en strak uit tijdens de warming-up. De jongens waren ontspannen en hadden zin in de wedstrijd. Eindelijk weer echt voetballen, de zomer is voorbij. Om 10:45 riep de scheidsrechter de aanvoerders bij zich en de toss viel in het voordeel van Winsum. Alles bleef zoals het was en er kon gevoetbald worden. Ook dat zag er ontspannen uit. Er werd goed gepositioneerd gevoetbald en Loppersum bleek een stug team met een (erg) goede keeper. Ik heb mij laten vertellen dat de stijl van de gastheren ‘parkeer de bus,’ heet en dat deden ze goed. Winsum speelde ontspannen, maar niet geheel vrij. Het leek alsof over iedere stap moest worden nagedacht. Toch stond iedere speler goed gepositioneerd, werd er goed gecoacht en werden we bij vlagen getrakteerd op mooi combinatiespel. Ik denk dat intuïtieve vrije spel wel komt. Een belangrijk filosoof zei ooit ‘als wij de bal hebben, kunnen zij niet scoren.’ Het was dat de keeper van de gastheren in vorm was. Met 95% balbezit stond het na 35 minuten ook nog steeds 0 – 0. De filosoof leek gelijk te krijgen. Tot dan werd er ook geen fouten gemaakt en één fout kan voldoende zijn. We verloren de bal op het middenveld en in een moordend tempo liep Loppersum op onze keeper af, 1 – 0. Ik ga de filosoof eens raadplegen met betrekking tot ‘fouten.’ Ondank het onverantwoorde overwicht van Winsum, begon Loppersum geloof te hechten aan deze actie. Maar Winsum gooide er een schepje bovenop en binnen drie minuten werd de score gelijkgetrokken. Rust, thee en bezinning, De tweede helft.

Over de tweede helft zal ik kort zijn. Winsum liet hetzelfde, goede positiespel zien, met oog voor elkaar. Er waren twee verschillen, de dynamiek en het tempo. De eerste had te maken met wisselingen in het veld en het tweede met simpelweg een tandje d’r bij. Het liep lekker en Loppersum had het nakijken. De score liep gestaag op naar een 1 – 5 en opnieuw was het de keeper die met katachtige reflexen wist te voorkomen dat het op een echte ramp uit zou lopen voor de gastheren. Naderhand werd vriendelijk de handen geschud en mag Winsum zich opmaken voor een tweede treffen. Volgende week zaterdag staat NEC Delfzijl O17-1 op het programma. Om 09:45 volgt de aftrap op stadion Schouwerzijlsterweg. Hopelijk is Roy dan klaar met douchen, want met zijn laatste woorden, ‘rustig aan man het is zaterdag,’ is hij daar mogelijk nog mee bezig…