Actief O19-1 – VV Winsum O19-1 0 – 1 (0 – 0)

Zelfs met een snelle auto lukt het om te laat te komen. Om 14:15 zou de wedstrijd beginnen en, pleziervaartuigen zullen het niet zijn geweest, ik werd opgehouden door een brug. Om 14:20 reed ik het sportpark van Actief op. Nog één lege parkeerplek, het zat mee. Het scorebord vertelde mij dat er nog niet gescoord was. De zon scheen en ik stelde me strategisch op tussen de dug-outs. Geen wind, alleen zon die aanvoelde alsof het voorjaar was. Prima. Ik zag een onrustig team spelen in groen witte shirts. Waarom de onrust? Ze hadden een goede training in de benen, de opstelling zag er ook prima uit. Onder ‘normale’ omstandigheden zou dit dreiging genoeg moeten geven. Toch gebeurde het niet. Het leek alsof er ergens een handrem verankerd zat in het kunstgras. Zal dat het zijn: kunstgras. Toch was dat het niet. Kunstgras is voor veel spelers niet fijn en over het algemeen is het tempo hoog op gras. Nu was er geen tempo, er was geen beleving, geen durf, geen … zeg het maar. De trainer zat zich op te vreten aan de zijkant en ik benijd hem niet. Afspraken werden niet nagekomen en ook de training kwam niet uit de verf. Het leek alsof de spelers onderling elkaar niet begrepen, of verstonden. Het begon ook koud te worden, dus was iedereen blij met de rust. Na de rust ging ik tussen het meegereisde publiek staan om de warmte te koesteren die door het verdwijnen van de zon op begon te komen. Er was een wisseling en de trainer had de spelers weer op elkaar afgestemd. Het begon te lopen, combinaties werden aangegaan en het tempo ging omhoog. De opstelling stond beter, maar nog niet helemaal lekker. Het draaide. Er werd gecreëerd en de drang naar voren groeide. Ook vanaf de zijlijn werd het prettiger de wedstrijd volgen. Er stond trouwens een nieuwe scheidsrechter binnen de lijnen. Aan het einde van de eerste helft moest de oorspronkelijke leidsman de handdoek in de ring gooien. Een scheidsrechter van de club. Dat kan uitdagend zijn, maar deze voelde de wedstrijd aan en floot goed. Uiteindelijk zou hij maar één keer een ingreep doen die de thuisclub goed uit kwam. Iets wat iedere scheidsrechter had kunnen overkomen. De wedstrijd ontwikkelde zich en Winsum had het initiatief. Actief was hier niet blij mee. In de eerste helft konden ze achterover leunen, nu deden ze er alles aan de wedstrijd te stagneren, te vertragen, alles om maar niet te verliezen. Ik denk dat de wedstrijd in de tweede helft om die reden zeker 15 minuten stil heeft gelegen, of in een dusdanig tempo werd gespeeld dat bijna iedereen in slaap viel. Maar zodra Winsum de bal had niet. De juiste snaar was geraakt door de trainer en het team speelde als team. In de 70e minuut werd er gescoord. Vanaf de linkerkant werd de bal door de vleugelspeler goed voorgegeven. De spits stond echter ingesloten, waardoor er een scrimmage ontstond, die in het voordeel van Roy uitpakte. Er werd gewisseld en de dynamiek nam toe, het team stond nu echt goed. De verdedigende kwaliteiten van Actief namen echter ook toe. Ondanks dat de balans in het team compleet was, hield Actief stand en kon de score niet verder oplopen. Met een goede tweede helft kon de warme douche gezocht worden. Aankomend weekend speelt het team thuis. Om 11:45 start aan de Schouwerzijlsterweg de wedstrijd tegen FC Lewenborg. U bent welkom.