VV Zuidhorn O19-1 – VV Winsum O19-1  0 – 2 (0 – 1)

Mijn dochter stuurde vrijdag om 20:00 een bericht, ‘hoe laat spreken we af?’ ‘Huh,’ was mijn reactie. Blijkbaar had ik met haar afgesproken om naar een platenbeurs te gaan in de Martiniplaza. ‘10:00 uur, toch?’ ‘Da’s mooi, kunnen we twee uurtjes daar rondlopen, da’s vaak lang genoeg.’ Het is maar goed dat we zijn gegaan, een verzameling is nu compleet. Om 12:00 reed ik richting Zuidhorn. Eenmaal Zuidhorn naderend zag ik gele borden opdoemen en drong tot mij door dat ze bezig zijn met het spoor. Bij de rotonde ging ik rechts en daarna links, om vervolgens hopeloos te verdwalen. Gelukkig is de tomtom altijd dichtbij en sluip door kruip door kwam ik om 12:35 aan op het Johan Smitpark. Nu nog even uitzoeken waar ze precies spelen. Het ‘voordeel’ van de Winsumer O19-1 is dat je alleen maar af hoeft te gaan op het ‘geluid’ en je weet waar je moet zijn. Er stond 0 – 0 en 5’35” op het scorebord toen ik een eerste glimp opving van de wedstrijd. Ik werd welkom geheten door het meegereisde publiek en er aan herinnerd dat je momenteel gewoon weer door kan rijden. Een stoplicht houdt toezicht. Er was nog niets gebeurd. Wel Liet Winsum zien dat het kan voetballen. Goede combinaties, hoog tempo, oog voor elkaar en snelle uitbraken. Ook de verdediging van Winsum stond goed. We hadden namelijk een wat minder leuk bericht gekregen. JP, de centrale verdediger, heeft een kunststukje met de scooter duur moeten betalen, hij is even uit de roulatie. De andere JP is nog niet fit genoeg om een hele wedstrijd te spelen. Dus werd een beroep gedaan op Daan en Jelle. Beide lieten zien uit het juiste hout gesneden te zijn en zorgden samen met de onvermoeibare C. en Max, voor een muur waar niet doorheen te komen is. En mocht het toch lukken dan staat daar altijd Leroy nog. Verdedigend staat het goed. Ondertussen liep het op het veld lekker en was de drang naar voren enorm. Met name over links lukte het regelmatig om voorbij de verdediging van Zuidhorn te komen en de bal voor te geven, of zelfs op het doel te schieten. De snelle en slim spelende centrale verdediger van Zuidhorn was vaak de spelbreker. Hij zal er tot in de 21e minuut voor zorgen dat het 0 – 0 bleef. In de 21e minuut werd een goed uitgevoerde aanval over rechts opnieuw gepareerd door de centrale man, ware het niet dat C. met een ongelooflijke poeier bijna keeper en al de bal het doel in roste: 0 – 1. Na de ontlading ging het spel door. Winsum bleef dreigend, de keeper van Zuidhorn groeide in de wedstrijd en zorgde samen met de centrale man dat de stand niet verder zou uitlopen. Winsum speelde een puike eerste helft. Thee en koffie. De tweede helft zou een wat ander beeld geven. Zuidhorn begon met druk zetten en Winsum had moeite met de organisatie. De verdedigers bleven solide spelen en de muur bleef intact. De aansluiting met het middenveld, wat juist lekker liep, was alleen weg. Wat ze ook deden, het zou niet meer lukken. Er leek ook een berusting te ontstaan in het spel. Zuidhorn kon niet meer brengen en Winsum leek gevangen in het eigen spel. In de 58e minuut was er opleving toen Roy, na adequaat reageren op de actie van Manu, de stand op 0 – 2 wist te zetten. Het voetbal ging een versnelling lager en in de 30 minuten die volgden was de meest opmerkelijke het moment dat JP zijn eerste schreden op het veld maakte. Zonder ook maar de bal te hebben geraakt kon hij delen in de feestvreugde in tenue. Twee minuten later zou de scheidsrechter namelijk affluiten. Winsum wint zakelijk in Zuidhorn en mag zich opmaken voor de laatste wedstrijd in 2018. Met mijn nieuwe aanwinst reed ik het troosteloze landschap in op weg naar huis. Aanstaande zaterdag zal om 11:45 de bal gaan rollen aan de Schouwerzijlsterweg. Marum O19-1 is de tegenstander.