vv Drachten O19-1 - vv Winsum O19-1 3 - 3 (0 - 2)
 
Het beloofde een mooie dag te worden. Een mooie dag om de tuin in te gaan en orde te scheppen in de chaos die de winter, hoewel het een onaflatende herfst is gebleven, creëert. Mooie dag ook om weer te gaan voetballen. Waar andere teams al drie wedstrijden gespeeld hebben, had Winsum er nog maar één in de benen. Die ene was, zacht gezegd, wat stroef verlopen. Ook het trainen staat al een poosje op een laag pitje. De constante stroom aan regen houdt de jongens binnen, en dat ligt niet aan het team. Er is geen wedstrijdritme, geen trainingsritme. Toch werd het tijd weer te gaan spelen, het team had er zin in. Met Chris in de lappenmand, gingen veertien spelers onder begeleiding naar Drachten. Ik zou eerst niet meekomen, maar een onvoorziene omstandigheid bracht mij in de gelegenheid toch te gaan. Toen ik aankwam op het sportpark van de vv Drachten blies de scheidsrechter het startsignaal. Silvijn vlagde. Ik neem over in de tweede helft.
 
Winsum zette druk en liet een goed spel zien. Hoge balcirculatie, snelle combinaties, oog voor elkaar, en fel in de duels. Zo op het eerste oog leek er aan wedstrijdritme geen gebrek. Hoog tempo en druk. In de 14e minuut was het de spits, Quinten, die de score op 0 - 1 wist te zetten. Terecht ook. Drachten kwam maar moeilijk in de wedstrijd en het storen van het team was uiterst succesvol. Toch had Drachten twee snelle jongens voorin lopen en wist met name op het middenveld goed voetbal te laten zien. Het tempo bleef en Drachten had het nakijken. In de 24e minuut was het Roël die, op aangeven van Tijs, de stand uitbreidde. Dit gaf niet alleen een lekker gevoel, het klopte gewoon met het wedstrijdbeeld. Winsum liet een agressief spel zien, zonder over de scheef te gaan, met drang naar voren. Voetballend zag het er verzorgd uit, meestal wordt ergens een tandje terug gedaan, al is het maar om de adem vast te houden, vandaag niet. De druk bleef onverminderd en op de juiste momenten wist Nico, houd druk, de mannen scherp te houden. In de rust werd gezegd dat het eigenlijk 0 - 5 had moeten staan, en als alle aanvallen die succesvol het 16-metergebied van Drachten binnen gingen waren verzilverd, was het 0 - 5 geweest. 0 - 2 stond er op het scorebord. Rust.
 
De tweede helft begon in hetzelfde tempo als de eerste helft, alleen was het nu Drachten dat het initiatief nam. Twee succesvolle pogingen in de eerste tien minuten. Maar het was Winsum dat de voorsprong verder wist uit te bouwen. Na bijna twintig minuten was het een vlijmscherpe aanval van achteruit die Roy, op aangeven van Timo, in de gelegenheid bracht te scoren. 0 - 3. De wedstrijd kantelde. Drachten ging het op de counter gooien wist succesvol door te dringen. Toch, tot scoren kwamen ze nog niet. Ze werden gevaarlijker. Op een gegeven moment was er een harde ingreep van onze rechter vleugelverdediger nodig. Er volgde een vrije trap, die goed in de verre hoek krulde: 1 - 3. Winsum was even de kluts kwijt. Je zou ook kunnen zeggen dat de kaars op was. Met geen wedstrijdritme en nauwelijks training in de benen, niet zo gek. Er kwamen meerdere overtredingen. Een ervan leverde een penalty op, die je ook als dwaling van de scheidsrechter kan interpreteren. Er ging namelijk een stevige overtreding op onze linkervleugelverdediger aan vooraf. Hij duldde het verweer niet en wees resoluut naar de stip. Leroy zat er nog bij, maar: 2 - 3. Winsum zat even later nog dicht bij een doelpunt, maar het was Drachten die zich tot winnaar van de tweede helft mag kronen. Ook nu ging er een overtreding op Max aan vooraf, gevolgd door een (mogelijke) misser van de vlaggenist (kuch.) Het zou maar zo kunnen dat het inderdaad buitenspel was. In de snelheid, het tempo was moordend bij tijd en wijle, heb ik het gemist. De eindstand is hiermee bereikt. Winsum geeft een mooi visitekaartje af. Het team en de trainer mogen terugkijken op een goede wedstrijd. Het ontbreekt nog aan ritme. 
 
Aanstaande zaterdag speelt het team thuis. Om 10:45 is de aftrap op Schouwerzijl. Roden, ook in de promotieklasse, is de tegenstander.