De ranglijst en eerdere uitslagen zijn al jarenlang slechte voorspellers gebleken in het soms grillige jeugdvoetbal. En toch trappen we er redelijk massaal in. Zo was de wedstrijd tegen NEC Delfzijl, door de meeste betrokkenen en volgers, al in de minder moeilijke categorie geplaatst. Sterker door sommigen waren de winstpunten al geteld en ging het er nog om hoeveel nul het zou worden. Dat liep een beetje anders. Met Lars die zijn laatste wedstrijd van de schorsing uitzat, Nina die wederom met Dames 1 meeging en Teun die ook wederom vanuit C2 aansloot, gingen we naar Delfzijl.

De start van de wedstrijd was voor Winsum. Op het kunstgras werd rustig en beheerst gecombineerd. In balbezit was het gewoon een prima wedstrijd wat Winsum liet zien. Door sommige toeschouwers werd het ‘gebrei’ genoemd en ook dat klopt wel weer. Winsum had veel balbezit, combineerde er lustig op los, maar dat bleef wat steken rond de 16 meter van NEC. Het kwam maar niet tot een afronding en speelde ook iets te traag om NEC uit elkaar te spelen. NEC kwam zelf niet verder dan wat sporadische uitvallen en had met een schuiver een paar meter naast het doel van Jorn hun gevaarlijkste moment in de eerste helft. Voor het overige was balbezit van NEC vaak van korte duur, door het goede en vroege storen van Winsum. Gedurende de eerste helft werd Winsum iets gevaarlijker met schoten van Jarickson en Sargon. De beste kans was voor Stein die de aanval zelf opzette, doorliep en met een knappe voorzet van Sargon de bal terugkreeg oog in oog met de keeper. Hij kon de bal net niet goed raken, waardoor deze met een boogje over het doel ging. Met de 0-0 ruststand werd de lange weg naar de kleedkamers opgezocht.

In de rust bleek Jorn zich totaal niet lekker te voelen en hij gaf aan niet verder te kunnen. De handschoenen werden letterlijk en figuurlijk opgepakt door Stein, waardoor de wissels en veldbezetting allemaal net iets anders uitpakten dan gedacht. Of het daarmee te maken had, blijft een raadsel. Feit blijft dat het begin van de tweede helft rommelig was en Winsum zich maar niet uit de drukte op het middenveld wist te spelen. NEC werd iets brutaler. Een diepe bal viel nu wel goed voor hen, waarna die prima werd meegenomen en keurig afgerond ondanks dat Stein er nog even aan zat; 1-0. Dat was een aardige streep door de rekening van Winsum en ook volledig tegen de verhouding in, maar daar krijg je geen punten voor. Winsum moest nu nog meer, ging ook steeds aanvallender spelen en NEC koesterde haar voorsprong. Bijna professioneel werden alle vertragingstrucs uit de kast gehaald, maar het voorkwam niet dat Winsum de ene na de andere kans kreeg. De keepster van NEC groeide uit tot de uitblinkster aan de kant van de Delfzijlsters, maar ze kon niet voorkomen dat Jarickson een vrij trap keurig binnenschoot (1-1). Wat volgde waren een aantal zenuwslopende minuten voor beide partijen, waar Milan in de laatste minuut de grootste kans kreeg. Na een mooie aanval over Jarickson en Sargon kon Milan alleen richting keeper, maar schoof de bal oog in oog met laatstgenoemde een meter naast de verkeerde kant van de verre paal. Daarna floot de scheidsrechter voor de wedstrijd en was de 1-1 een feit.

Dat de spelers van NEC dat gelijkspel vierden als een winstpartij zei wel genoeg. Voor hen was het ook winst, voor Winsum een bitter verlies. Trainer Quincy gaf terecht aan dat dat niet aan het voetbal en zeker ook niet aan de inzet had gelegen. Er waren kansen genoeg, maar soms zit het gewoon tegen of tref je een uitmuntende keeper. Als Winsum het ergens had laten liggen, was het misschien in de eerste helft geweest, waar het ondanks het vele balbezit veel te weinig tot schoten op doel kwam. Daar liggen dan ook de leerpunten van deze wedstrijd; sneller handelen en doelgerichter spelen. Volgende week kan dat weer opgepakt worden, want dan wacht GVAV in een wedstrijd die om 8:45 start op sportpark Schouwerzijlsterweg.