vv Winsum O17-1 – Buitenpost O17-1  1 – 2 (0 – 1)

Nu de uitslag al bekend is, de titel verklapt het al, zou je kunnen zeggen dat het schrijven overbodig is geworden. Dat geldt natuurlijk voor alle verslagen. De wedstrijd is gespeeld, de uitslag bekend, duidelijk is wat de volgende stap gaat worden. De volgende stap voor de O17-1 houdt in dat ze volgend seizoen Hoofdklasse blijven spelen. Door het seizoen heen, wat echt een goed seizoen was, is het ze niet gelukt. De belangrijkste wedstrijd die, in mijn ogen, doorslaggevend is geweest voor de uiteindelijke stand in Hoofdklasse-N, is de uitwedstrijd tegen Stadskanaal geweest. Toen onder werkelijk barre omstandigheden, de teams elkaar in bedwang hielden, terwijl Winsum de wereld aan opgelegde kansen kreeg. Het zij zo. De wedstrijd tegen Buitenpost was ook een wedstrijd waarin opgelegde kansen niet benut werden. Buitenpost was feller, gretiger, voetbalde meer, maar ook zij wisten niet te scoren uit opgelegde, of uitgespeelde kansen.  De 0 – 1 viel snel. Winsum had een redelijke 5 minuten achter de rug, maar liet zich overbluffen door de bezoekers. Er was spanning bij de jongens, dat was duidelijk. Thuisvoordeel is vaak helemaal geen voordeel. De 0 – 1 werd weggeschreven. Het was een eigen doelpunt, slecht weggewerkt door onze verdediging. De eerste helft was voor de bezoekers, zij hadden het af kunnen maken, maar hielden de stand op 0 – 1. Na de rust kwam Winsum langzaam in het spel. Het tempo ging omhoog en de kansen deden zich voor. Ook nu geldt hetzelfde als in de 1e helft de opgelegde/uitgespeelde kansen werden niet benut. De 0 – 2 was een inschattingsfout. Tergend langzaam rolde hij binnen. Ondertussen had Leroy ook een penalty gekeerd. Vlak voor het eindsignaal wist Raul de stand nog op 1 – 2 te brengen, maar meer zat er niet in. Vanaf deze kant willen we Buitenpost nog feliciteren met het bereiken van de 4e Divisie, ze zijn over de gehele wedstrijd de terechte winnaar.

De opdracht die de jongens zichzelf hadden meegegeven is niet behaald. Toch mogen ze terugkijken op een goed seizoen, waarin langzaam een team naar elkaar toegroeide.  Waarin de nodige dingen gebeurd zijn. Waarin de nodige dingen gezegd zijn. Toch, iedereen accepteerde dit van elkaar. Een lastige leeftijd wordt gezegd. Toch heb ik het niet een keer als lastig ervaren. Evenmin kreeg ik deze indruk van de trainer, of de andere stafleden. We hebben er oook niet één keer tussen hoeven springen. Er wordt met waardering omgegaan met elkaar.
 
Ik wil van hieruit de ouders bedanken voor hun enorme support en de flexibiliteit die af en toe gevraagd werd. Ook Tony bedankt. De beste coach is een luie coach. Dit geldt ook voor leiders, ik heb veel van je geleerd. Derk bedankt voor het inspringen wanneer het moet en het op de achtergrond blijven wanneer het kan. Het is dat ik geen gehaktballen eet, maar komend seizoen (wat het ook gaat brengen) gaan we vast nog wel de koffie her testen her en der. Nico, ook jij bedankt. Op een wonderlijke gelijkwaardige manier blijf je boven het team staan, petje af hoe je dat doet. Ik heb vaak met gefronste wenkbrauwen gekeken naar de beslissingen die je nam. Ze pakten in de praktijk vaker goed, dan niet goed uit. Ga door met de eigenwijze invulling van je rol, want voor de ontwikkeling van teams is dat de goede weg. Team wees trots op jezelf. Jullie hebben echt een mooi seizoen achter de rug. Zijn een team geworden, waren complimenteus naar elkaar, vertelden elkaar de waarheid, stonden open voor feedback en scholden elkaar af en toe verrot (…) Altijd was duidelijk dat het om het moment ging, dat het er soms onbeholpen uit kwam, maar de goede intenties had. Ik ga jullie missen. Er volgt een  nieuwe ronde met nieuwe kansen. Wat het gaat brengen, ik heb geen flauw idee. Het zit er op, ook voor de schrijver.