Werden de wedstrijden tot dusverre redelijk eenvoudig gewonnen, iets zei de spelers en staf dat de wedstrijd tegen Veendam 1894 dat zeker niet zou zijn. De wedstrijden tegen Veendam zijn vrijwel altijd op het randje en met veel inzet. En met de fysiek zit het wel goed in Veendam, dus de boys uit Winsum wisten wat ze konden verwachten. Daarbij was het team niet compleet. Sam was afwezig en Milan was nog niet hersteld van zijn blessure die hij de vorige week had opgelopen.  Met Julian Bolhuis van de ‘B2’ kregen we de versterking die nodig was, waardoor we toch met drie wissels op pad konden.

Met dat de wedstrijd begon, begon het ook wat licht te regenen. Dat hinderde zeker Winsum niet, want die begon prima aan de wedstrijd. De eerste 10 minuten waren goed en het lukte de Winsummers geregeld om door de verdediging van Veendam te komen. De sluitpost hield die ploeg toen goed op de been, maar was kansloos toen Davey een foute pass achterin genadeloos afstrafte voor de 0-1. Het spelbeeld was toen al meer dan duidelijk. Winsum mocht het spel maken en de bal hebben, Veendam zakte in en loerde met een paar snelle spelers op de counter. Zodra een bal achterin was onderschept was het direct de lange bal naar voren en rennen maar. Deze ‘kick and rush’ variant was bijzonder effectief, want na een half uur stond het ineens 3-1 voor Veendam. Bij de gelijkmaker werd alleen overduidelijk hands gemaakt door de aanvaller om de bal te controleren, maar dit werd niet gezien of weggewuifd door de scheidsrechter die sowieso veel toeliet. Dat kwam de snelheid van de wedstrijd zeker ten goede en ging het beide kanten op, maar het maakte het er voor de spelers niet altijd even duidelijk op. Maar ondanks de stand was er geen sprake van wanhoop. De kansen voor Winsum regen zich aaneen. Met name Jered was een plaag voor de verdediging, maar was nog wat te onrustig in de afronding. Met een omzetting achterin kreeg Winsum in de laatste 10 minuten van de eerste helft weer volledig grip op de wedstrijd. Dat was ook voetballend de beste fase. Er werd getikt en Veendam kon niets anders dan tegenhouden. Toch konden zij niet voorkomen dat een schitterende steekpass van Sjoerd door Davey knap in de korte hoek werd binnen geschoten voor de 3-2. Met deze aansluitingstreffer lag het duel weer helemaal open en kon er weer energie worden opgedaan in de kleedkamer voor de rust.

In de rust werd vooral gewezen op het laatste deel van de eerste helft. Toen werd er gevoetbald zoals besproken. Ook het feit dat er bijzonder veel kansen werden gecreëerd, gaf veel vertrouwen voor het tweede bedrijf. Met een wissel en een ander tactisch plan werd de gang naar veld 6 weer ingezet.

In het begin van de tweede helft kwam het nieuwe tactische plan nog niet helemaal uit de verf. Het kostte duidelijk moeite de draad van het einde van de eerste helft weer op te pakken. Veendam had ook weer wat energie getankt en zat wat scherper in de duels. En dus gebeurde wat in de eerste helft ook gebeurde. Winsum viel aan, verloor de bal en direct werd met een diepe bal de spits van Veendam gezocht die één-op-één stond met een verdediger. De spits draaide zijn kont erin, was weg en schoot de 4-2 langs keeper Jorn. Gek genoeg leek deze goal als doping te werken voor de Winsummers. Het bleef aanvallen en werd steeds gevaarlijker. Een heel vreemd keek dan ook niemand op dat uitgerekend Jered na een schitterende combinatie nu heel beheerst met de binnenkant voet de 4-3 binnenschoot. Dat was natuurlijk koren op de molen voor nog meer. En toen Stein bij een corner naar de grond werd getrokken kon de scheidsrechter niet anders dan een penalty geven. Ijskoud schoot Davey die bal binnen en stond het zo’n kwartier voor tijd 4-4. Uit de reacties daarna was de stemming per ploeg goed te bepalen. Bij Winsum was de roep om meer en bij Veendam de roep om nog vol te houden. En dat gebeurde ook. Winsum ging op zoek naar de winnende en Veendam deed alles om dat tegen te houden. En kansen waren er genoeg voor Winsum. Het meest dichtbij was Jarickson, maar zijn schot ging via de keeper op de paal. Er ontstond meer ruimte, maar er werd gehaast en met veel ongeduld gespeeld in de voorhoede. Niet de combinaties werden gezocht, maar er werd te snel van afstand geschoten. En zo wist Veendam de 4-4 toch over de streep te trekken.

En daarmee kwam een meeslepend voetbalgevecht ten einde. Voor de toeschouwers was het een mooie pot voetbal om naar te kijken. De enorme teleurstelling bij Winsum na afloop was gek genoeg mooi om te zien. Het zegt veel over het verloop van de wedstrijd, de inhaalrace en de overtuiging dat er nog meer in had gezeten. Het zegt ook iets over de voetbalbeleving in deze groep. Die is enorm. Dat is op de trainingen te zien en zeker ook in wedstrijden als deze. Alles geven tot het laatste fluitsignaal. Een team om trots op te zijn!

Volgende week is het team weer te bewonderen in Winsum. Dan speelt het op sportpark Schouwerzijlsterweg om 12.00 uur tegen Lycurgus JO17-1.