O17-1: Groeien door weerstand

De voorjaarscompetitie is inmiddels zes wedstrijden onderweg voor de JO17-1 van vv Winsum. Een competitie in de 7e divisie noord. De kern van het team speelt nu al een aantal jaren samen en je ziet dat de groep hecht is, zonder dat iedereen met elkaar bevriend is. Puberende jongens ook, waarbij andere verleidingen ook beginnen mee te spelen in het dagelijkse leven (ach waren we maar allemaal maar weer 16…😊).

Waar het afgelopen seizoen 2022-2023 en het eerste half jaar van 2023-2024 vooral een periode is geweest van succesbeleving, is de voorjaarscompetitie 2023-2024 een competitie met meer uitdagingen. Met een eerstejaars team voetballen op divisieniveau tegen veel tweedejaars teams vraagt andere dingen dan het alleen met elkaar lekker voetballen. Het hogere tempo en de grotere fysieke weerstand en tegenstanders die minimaal een elftal goede voetballers kunnen opstellen stelt aan de JO17-1 andere vragen zoals: Wat doe je als je tegenstander in de duels beter is? Hoe verdedig je met elkaar op een manier dat de afstanden niet té groot worden? Maar vooral hoe ga je om met teleurstelling en blijf je daarin toch een team?

Het begeleidingsteam van de JO17-1 is erg tevreden over het feit dat op een hoger niveau de extra weerstand ervaren wordt. Precies dat is nodig om als individu en als team sterker te worden en weer een stap te kunnen maken qua (team)ontwikkeling. Dat dit ontwikkelen met vallen en opstaan gaat, hoort bij dit proces. We proberen dan ook evenwicht te vinden in enerzijds presteren (niet degraderen, zodat je ook volgend jaar op dit niveau kunt ontwikkelen) en anderzijds jongens de ruimte geven om fouten te maken, te groeien en zelf te ontdekken wat er van ze wordt gevraagd.

Afgelopen weekend kwamen daarin een aantal dingen bij elkaar in de uitwedstrijd tegen Be Quick Dokkum JO17-1. Winsum JO17-1 staat voor aanvang van deze wedstrijd met 4 punten uit 5 wedstrijden onderin de ranglijst. Er zijn best goede periodes in wedstrijden, maar toch blijven de resultaten achter door de reeds eerder genoemde grotere weerstand. Door veel vragen te stellen en hier en daar wat (voetbalinhoudelijke) richting te geven, probeert de begeleiding de spelers aan het denken te zetten. Wat is er nu nodig om een volgende stap te maken met elkaar?

In de eerste helft tegen Be Quick Dokkum zien we het patroon van de voorgaande weken terug komen. Best aardige voetbalmomenten, maar als team staan we te weinig ‘aan’. We zijn erg lief voor elkaar in het veld en verwachten met de voetbalkwaliteiten die in het team zitten een resultaat te kunnen boeken. De ruststand is 1-0 voor Be Quick Dokkum. In de rust geeft trainer Ulco aan dat je als speler op deze leeftijd best je teamgenoot in het veld mag corrigeren (en daarmee mag helpen). Als we bewust zijn van wat we kunnen leveren, als we met elkáár en voor elkaar de strijd aan gaan en de schroom van ons af kunnen gooien, gaan wedstrijden kantelen en onze kant op vallen.

De tweede helft vangt aan. Het wedstrijdbeeld is nog hetzelfde als in de eerste helft. Tot het moment dat onze spits Jesse, een vriendelijke sterke vent, begint te jagen en ziet dat zijn teamgenoten niet goed meedoen. Hij kiest er voor op duidelijke toon zijn teamgenoten hierop aan te spreken. Direct daarop ontstaat er een domino effect binnen de groep. Eén voor één zie je spelers een andere houding aannemen. Er worden veel meer duels gespeeld, spelers helpen elkaar door elkaars gaten dicht te lopen. Mooi voorbeeld hiervan is een verdedigende loopactie van Twan die vanaf de zestienmeter van de tegenstander in een omschakelmoment vol gas terug sprint en de bal op eigen zestienmeter onderschept en direct weer meedoet in de aanval die daarop volgt. De mentale omslag wordt zichtbaar en onze JO17-1 krijgt de overhand in de wedstrijd. Na een drietal kansen gemist te hebben, kopt spits Jesse 15 minuten voor tijd de 1-1 binnen. Hij pakt direct de bal uit de goal, juicht niet en wil verder, het team wil verder. Winsum blijft de bovenliggende ploeg en de tegenstander krijgt het lastig. De wedstrijd wordt steviger. In de duels worden wat meer de randjes opgezocht zonder dat het onsportief wordt. We lijken op een 1-1 af te koersen als rechtsbuiten Casper met een laatste krachtsinspanning voordat hij geblesseerd naar de kant komt de opkomende linksback van Be Quick Dokkum de bal ontfutselt en spits Jesse aanspeelt. Jesse maakt de bal vrij en ziet Amanuel de diepte in sprinten. Jesse geeft de bal in de loop mee en Amanuel rond beheerst af. Er ontstaat een enorme ontlading binnen de ploeg, de begeleiding en de supporters.

Vrijwel direct na de 1-2 fluit de scheidsrechter de wedstrijd af. De begeleiding roept het team op het veld direct bij elkaar en geeft complimenten voor de getoonde weerbaarheid, samenspel en het elkaar willen helpen. Vol trots (en adrenaline) wordt de kleedkamer opgezocht en dendert alweer vlot een hoop kabaal uit de speaker…

Mooi detail dat niet onderbelicht mag blijven mijn inziens is hoe ook de spelers die niet spelen helpen het team beter te maken. Voorbeeld hiervan is Jens die in de rust is gewisseld en zich mag warmlopen om Casper te vervangen. Hij coacht op zeer positieve wijze mee, complimenteert zijn teamgenoten met goede acties en valt daarna gedreven in.

Alles bij elkaar een bijzondere zaterdag. Een dag waarop veel spelers een mentale stap hebben gezet dat tot een resultaat heeft geleid. De komende weken tot aan de zomer zullen meer van dit soort groei momenten deze leergierige groep nog verder brengen. En als de stijgende lijn voortgezet wordt, kan dat ook volgend jaar weer op divisie niveau.